Hue, Vijetnam

U Hue smo stigli nakon celodnevnog putovanja autobusom, udobnim, mada punim dzakova sa hranom za zeceve, kutijama sa pilicima (zivim), bocama punim ulja za kuvanje,i sve to smesteno izmedju sedista, mada, kao sto rekoh, ne smanjujuci udobnost. Policija nas je zaustavila 6 puta, tri puta u Laosu, tri puta u Vijetnamu, plus dve granicne policije, od kojih je svaka ilegalno naplatila prvo izlazak iz Laosa, a onda i ulazak u Vijetnam, bez razlike i nama i domacem stanovnistvu, po cemu zakljucujem da su oba ova drustva vrlo korumpirana i bestidna u izvesnom smislu.
Uprkos kisi koja nije prestajala dva protekla dana (danas konacno videsmo i sunce), Vijetnam mi se mnogo svideo, za sad. Gradovi su civilizovaniji, imaju supermarkete (nea ih u Laosu), zive u zidanim kucama, a ne u drvenim barakama, ali i rade vise od Laosijanaca. Ozbiljni su, i pomalo macisti (vecina kafica je puna muskaraca i samo muskaraca, nema nijedne zene).
Hue je lep, sredjen grad, ima veliku reku, kao Dunav, i pored reke je park, sredjen park, insistiram, jer gradski parkovi pored reka ili bilo gde i ne postoje u Laosu.
Svidja mi se i vijetnamska muzika, ona frulashka, setna...
Sutra putujemo u Ninh Binh da posetimo jedan park, Tam Coc, a prekosutra stizemo u glavni grad, Hanoj gde cemo ostati par dana.